Nieuwsbrief Oktober/November 2009

Beste lezer,

 

Na een, voor mij enigszins onaangekondigde schoolvakantie ben ik in november weer gaan lesgeven. Omdat er in Ban La Up een andere vrijwilliger aan het werk is gegaan ben ik zelf naar de school in Mae Sa Gua gegaan.

Mae Sa Gua is een Karen dorpje met weinig inwoners. Op de school zitten 50 leerlingen uit twee verschillende dorpjes. Een van die dorpjes ligt op ongeveer 6 kilometer (loop)afstand van de school. Dit dorpje is onbereikbaar met de auto en brommer. Om die reden verblijven de 14 leerlingen uit dit dorp door de weeks dagelijks in een slaapzaaltje op school.

De afgelopen twee maanden ben ik voornamelijk bezig geweest met de bouw van de slaapzaal in Mae Lae en mijn plan om de situatie in Mae Sa Gua te verbeteren. Daarnaast heb ik met flinke moeite een tafeltennistafel in de school van Ban La Up weten te krijgen.

Tafeltennis in Ban La Up

De winkel in Mae Sariang heeft eind september een tafeltennistafel voor mij besteld. Deze tafel moest vanuit Bangkok geleverd worden, dus het zou wel een week duren. Zodra de tafel geleverd zou zijn zouden ze contact met mij opnemen.

Ik had een aanbetaling gedaan van 2000 baht (ongeveer 40 euro). De rest van het bedrag (3500 baht, ongeveer 70 euro) zou ik na levering betalen.

Twee weken later heb ik de winkel zelf gebeld. De tafel was niet in voorraad in Bangkok, dus het zou nog wel een week duren.

Om een lang verhaal kort te maken. Na acht weken en een dreigement om de order te annuleren kreeg ik eindelijk een telefoontje dat de tafel in Mae Sariang was.

De congierge uit Ban La Up is de volgende dag met de auto naar Mae Sariang gegaan om de tafel op te halen. Al met al een niet erg goede ervaring in die winkel, maar het belangrijkste is: De tafel staat nu in Ban La Up.

Ik ben dezelfde week nog foto’s gaan maken van de tafel.

De tafeltennis tafel staat nu in Ban La Up

De leerlingen waren erg blij met de tafel. Een ding is zeker: De aanschaf van deze tafel is iets waar de leerlingen in Ban La Up nog een lange tijd plezier van zullen hebben. Tijdens mijn bezoek aan Ban La Up werd zelfs al gesproken over een schoolcompetitie tafeltennis!

De slaapzaal in Mae Lae

In oktober viel er meer regen in de bergen van Mae La Noi als normaal gebruikelijk is. Hierdoor was het pad (een weg kan je het niet noemen) naar Mae Lae voor de auto onbereikbaar. Vooral een gigantische truck met tien wielen heeft erg veel moeite met over dit pad rijden, vooral als het modderig is.

Hemelsbreed ligt Mae Lae ongeveer 15 kilometer van Mae La Noi. Over de weg is het ongeveer 40 kilometer, waarvan het grootste deel onverharde weg is.

Toen het begin november lang genoeg droog was was de wil en de weg beschikbaar om het materiaal naar Mae Lae te brengen.

Het bouwproces was, toen ik ben gaan kijken, nog maar net begonnen.

Op mijn verzoek heeft Khru Somboen, de leeraar die dagelijks 28 kinderen in huis opvangt, foto’s gemaakt van de aankomst van de materialen.

De materialen zijn aangekomen in Mae Lae

Wanneer het gebouw af is wil Khru Somboen het logo van Stichting Hilltribe Scholen Thailand op het gebouw schilderen als dank aan de donateurs die de bouw van deze slaapzaal hebben mogelijk gemaakt.

Khru Somboen heeft mij toegezegd van het gehele bouwproces een fotoverslag te maken. Ik heb hem een geheugenkaartje gegeven voor zijn camera. Wanneer het gebouw in februari 2010 af is zal hij dit kaartje naar Nederland sturen.

Zodra ik de fotokaart heb ontvangen zal ik het complete fotoverslag middels een extra nieuwsbrief met jullie delen.

Extra hulp in Mae Sa Gua

In november ben ik aan de slag gegaan als leraar in Mae Sa Gua. Een erg belonende ervaring, de leerlingen zijn gigantisch enthousiast.

Zelfs na schooltijd komen de kinderen naar me toe om te vragen of ik ze meer Engelse les wil geven. Hoewel mijn vrijwilligerswerk niet direct is verbonden met de stichting wil ik deze foto’s graag met jullie delen.

Les geven in Mae Sa Gua

In september heb ik een kleine aanschaf gedaan voor de slaapzaal in Mae Sa Gua. Ik heb nieuwe dekens en matrassen gekocht voor de kinderen die elke week minstens vier nachten op school slapen.

Dankzij het groot aantal donaties dat eind november is gedaan kan ik in december meer gaan betekenen. Samen met een lerares uit Mae Sa Gua ben ik bij een aantal winkels langs geweest.

In december schaf ik voor Mae Sa Gua grote kussens en matrashoezen aan. Verder ga ik (zelf) de muren van de slaapzalen verven en ik ga helpen met de betonnen vloeren te voorzien van tegels.

Ook ga ik de schoolborden in de klaslokalen vervangen, omdat de schoolborden in alle lokalen nodig aan vervanging toe zijn.

Hoe het resultaat er uit gaat zien? Dat kunnen jullie zien in de nieuwsbrief van december.

Mijn laatste maand in de bergen

Tijd in Thailand gaat een stuk langzamer dan in Nederland. Alles gaat hier een stuk langzamer dan in Nederland, maar als ik nu terugkijk op mijn tijd in Thailand dan voelt het alsof de tijd voorbij is gevlogen. Zo gaat dat met terugkijken. De beleving zelf duurt een eeuwigheid maar de herinnering duurt telkens maar een paar minuten.

Ik ga mijn laatste maand als leraar in en eind deze maand ga ik met pijn in het hart afscheid nemen van de scholen. Maar al met al kan ik met trots terugkijken over alles wat wij als Stichting Hilltribe Scholen Thailand hebben bereikt.

In december ga ik nog goed mijn best doen om zoveel mogelijk voor elkaar te krijgen. Namens mijzelf als leraar en namens jullie als donateurs doe ik alles voor de kinderen op de Hilltribe Scholen in Thailand.

Tot volgende maand!