Nieuwsbrief Juli 2009

Beste lezer,

 

Deze maand ben ik aan de slag gegaan als vrijwillige leraar Engels op een school in Thailand. Een grote uitdaging voor mij. Zo had ik voorheen totaal geen ervaring als leraar. Wat een nog grotere uitdaging bleek is dat de leerlingen in dit gebied naast Thais een eigen taal hebben. Op de school waar ik momenteel actief ben spreken de kinderen Lawa, een taal die de meeste collega leraren ook niet spreken.

Toch gaat het leraar zijn me (inmiddels) behoorlijk goed af (al zeg ik het zelf). De leerlingen zijn niet meer verlegen als ze Engels tegen mij praten en ik ben zelf ook niet meer verlegen als ik tegen de hele klas praat. Voor de leerlingen is het leuk om een buitenlander voor de klas te hebben staan: Ze gaan ineens het nut van Engels spreken in zien.

Naast mijn vrijwilligerswerk als leraar heb ik nog een andere leuke taak in dit gebied. Ik ben als ambassadeur van Stichting Hilltribe Scholen Thailand in de gelegenheid om de scholen in dit gebied te voorzien van materiaal dat ten goede komt aan de toekomst van de scholen en de leerlingen. Deze maand ben ik begonnen met een kleine aankoop om een klaslokaal op te knappen.

Het Engels lokaal in Ban La Up

Op de school in Ban La Up zitten ongeveer 200 leerlingen. De leerlingen van 9 jaar en ouder hebben elke week 3 tot 4 uur Engelse les. In elke klas zitten tussen de 20 en 30 leerlingen. De school heeft enkele gebouwen die op verschillende hoogtes zijn gelegen.

De vorige directeur van de school vondt het uiterlijk van de school belangrijker dan wat er in de klaslokalen gebeurde. Hij heeft een oud schoolgebouw laten slopen en op dit moment wordt er een nieuw schoolgebouw gemaakt. Door de (dure) investering in een nieuw schoolgebouw heeft de school op dit moment een financieel probleem.

Om geld te besparen is besloten om het budget van de klaslokalen in te korten. Hierdoor kunnen de leraren niet altijd alles kopen dat ze nodig achten voor hun lessen.

 

Ik sta hier in Ban La Up samen met de (nieuwe) Thaise leraar Engels voor de klas. Samen proberen we een lesprogramma op te zetten.

De vorige leraar Engels is vorige maand, na het behalen van een diploma, door de Thaise onderwijsbond naar een grotere school gestuurd (waar ze een leraar nodig hadden). Hierdoor heeft deze school vlak na de start van het schooljaar een probleem: Een leraar tekort.

Bovendien neemt de leraar een hoop kennis over de leerlingen mee.

 

Samen met de leraar heb ik een lijstje gemaakt met kleine aankopen die we konden gebruiken om het lokaal op te knappen. We dachten hierbij aan (Engelstalige) posters en plastic bord en decoratie om lelijke kalen plekken op te leuken. Bovendien dachten we binders nodig te hebben voor een schoolproject van drie klassen dat we de komende twee maanden op touw gaan zetten.

Zo zag het lokaal er uit:

We zijn samen op de brommer naar Mae La Noi gereden, ongeveer 30 kilometer over een niet altijd verharde weg. Gelukkig regende het niet...

In Mae La Noi wist de leraar een winkeltje te vinden waar we alle benodigdheden konden kopen. We hadden een budget van 2500 baht (ongeveer 50 euro) in gedachten. Toen we klaar waren met de aankopen bleven we onder de 2000 baht (40 euro). Toen ik vertelde over de stichting kreeg ik bovendien 10 procent extra korting.

Tevreden gingen we na de aankopen weer terug naar Ban La Up... in de regen en de modder.

Aan de slag:

Samen met de leerlingen hebben we mooie decoraties voor het klaslokaal in elkaar geknutseld. In een uur tijd veranderden de posters, plastic borden en kunstbloemen in een aantal prachtige kunstwerken die het klaslokaal de komende jaren zullen sieren.

Het resultaat:

De leerlingen waren blijverrast toen ze de volgende dag op school kwamen en het resultaat van de opknapbeurt in hun Engels lokaal zagen. Al met al was de eerste kleine investering op de La Up School een zeer geslaagde actie.

Volgende maand

Afgelopen donderdag ben ik, samen met een Thaise tolk/gids naar de Huai Ha school gelopen. Een tocht van ongeveer 5 kilometer.

Op deze school is hard hulp nodig. De klaslokalen zijn klein en de tafels en stoelen oud. Waar de hulp echter het hards nodig is zijn de leerlingen woningen van de school. Op een heuvel boven het schoolplein zijn kleine huisjes gebouwd waar door de weeks ongeveer 50 leerlingen slapen, eten en leven.

Na een kijkje in de huisjes genomen te hebben kon ik direct zien wat er hier nodig is: Dekens, matrassen en klamboes.

De school in Huai Ha:

Volgende maand ga ik samen met een leraar van de Huai Ha school naar Mae La Noi om de nodige aankopen te doen om de situatie op deze school te verbeteren.

Aan het eind van augustus staat de volgende nieuwsbrief van de stichting online. Tot volgende maand!