Weblog

Het is stil op mijn website. Ik ben weer terug in Nederland en mijn avontuur in Thailand is voorbij. Nu heb ik nog maar weinig te vertellen. Mijn leven in Nederland staat weer aardig op de rails en er gebeurd van alles, maar ik heb op het moment weinig te delen met de buitenwereld. Mijn dagelijkse leven is momenteel niet erg boeiend. Ik vermaak me prima maar ik ga jullie niet vervelen met verhalen over hoe ik afgelopen zaterdag ben gaan fietsen in Rotterdam. Lees verder >

Inmiddels ben ik weer meer dan drie weken thuis en langzaam aan krijg ik alles op een rijtje. Langzaam? Nou, het lijkt allemaal erg snel te gaan. In Thailand is de haast een beetje uit mij verdwenen. De Thaise cultuur is lekker rustig en ongehaast. Voordat ik weg ging uit Nederland viel het me niet zo op, maar hier in Nederland haasten we ons een ongeluk. Heeft het ook nut? Nou, bekijk de file informatie maar elke dag: Die mensen hebben ook allemaal haast. Lees verder >

Ja, dat is snel! Ik ben net 1 minuut terug in Nederland en er staat al weer een berichtje op mijn website. Het vliegtuig is geland, ik ben weer op Nederlandse bodem. Ik ga nu eerst thuis komen, mijn tas uitpakken en waarschijnlijk mensen bezoeken die ik acht maanden niet gezien heb. Over een paar dagen volgen de beloofde updates op mijn website. Lees verder >

Over 24 uur (ongeveer) ben ik weer terug in Nederland. Voor mij een nog onwerkelijke gedachte: Ik ben nu bijna acht maanden in Thailand geweest en ik kan me nog maar vrij weinig voorstellen van Nederland. Het moet daar nu vriezen geloof ik. Ik ga weer een baan zoeken, een auto kopen, kijken naar een plek om te wonen. Wintersport, daar heb ik zeker zin in! Maar in alle eerlijkheid kijk ik niet uit naar de thuisreis. Lees verder >

Na een lange pauze, vanwege een slecht aangekondigde schoolvakantie, heb ik eindelijk weer een nieuwsbrief online gezet. Normaal meld ik dat niet vanaf de hoofdpagina van mijn weblog maar omdat het zo lang heeft geduurd maak ik er dit keer wel melding van. Lees verder >

Na ons bezoek aan Ban La Up, Ban Dong, Huai Ha en Huai Hom gingen we weer met de auto naar beneden. Halverwege tussen Ban La Up en Mae La Noi gingen we (nog eens) kijken in Mae Sa Gua. Omdat de school in Ban La Up gesloten was ging ik alvast Engelse les geven op deze school. De kinderen uit drie klassen werden naar 1 klas lokaal geroepen want er was een farang die Engelse les kwam geven. Lees verder >

Ik heb zelf nog niet het idee gehad om hier een foto van te maken, maar ik heb een kopie van de foto's van de camera van mijn ouders. Blijkbaar vond iemand het leuk om een foto te nemen van een hurktoilet, of zoals mijn moeder het noemt: Een kinder WC (moet ik op die rand gaan zitten, of hoe werkt dat?). Tussen het verhaal over het bezoek aan de bergen door heb ik dus een foto van het gemak in Thailand om met jullie te delen. Lees verder >

De schoolvakantie is weer voorbij dus het lesgeven is weer begonnen. Omdat er een andere vrijwilliger in Ban La Up aan de slag is gegaan heb ik besloten om mijn laatste maanden door te brengen op een andere school. Ik geef vanaf vandaag les in Mae Sa Gua, de school waar ik eerder (namens de stichting) dekens en matrassen heb gekocht voor op de slaapzaal. Vorige week heb ik verschillende plekken in de bergen van Ban La Up aan mijn ouders en opa kunnen laten zien. Lees verder >